Countdown

Gisteren werd het bevrijdende document getekend. Nu moet ik slechts acht keer richting Knokke tuffen, maar na die acht keer is dat voorgoed voorbij. Dan mag ik eindelijk mijn boterham weer met twee handen eten. Ik ga een beetje moeten oefenen, maar ik kijk er echt naar uit om beide handjes te gebruiken om een stuutje te eten. Het is dan eindelijk voorbij met verplichte boter en verplichte confituur. De ervaring draag ik eeuwig mee, want ik heb een hekel gekregen aan confituur en kan niet meer genieten van een lekker vers wit boterhammetje met aardbeienconfituur. Nu zeg ik: “Etje bah, confituur!” Nog even en dan kan ik terug zoveel choco smeren als ik wil, dan kan ik twee schelletje vlees op mijn boterham leggen, dan kan ik drie of vier porties nemen als ik het echt lekker vind, dan kan ik drinken op niet vastgelegde tijdstippen, dan kan ik meer dan twee glazen water drinken. Nog acht keer toekijken hoe pedagogisch onverantwoord een erkende jeugdinstelling wel kan zijn, en daarna ben ik vrij om te gaan en staan waar ik wil. Nog acht keer de domste afspraken ter wereld naleven en ze daarna voorgoed vergeten. Klinkt heerlijk! Nieuw hoofdstuk in mijn leven, here I come!

Potter fever

Vandaag kan je er niet omheen. Het grote nieuws van de dag is dat Osama Bin Laden na tien jaar eindelijk gedood werd. Het verhaal in het nieuws doet me denken aan Harry Potter en Heer Voldemort. Inwoners van de Verenigde Staten die voor het Witte Huis staan te dansen en feest te vieren, de Amerikaanse vlag wappert fier. Hij die niet genoemd mag worden is eindelijk verslaan. Het is een feest waar we de dood van een vreselijk iemand vieren. Potterlezers herkennen dit verhaal misschien ook een beetje. Tovenaars komen van overal op straat en zijn blij, opgelucht en vieren feest. De strijd is gestreden en de Heer van het Duister is verslagen. Al Quada zou naar horen zeggen uit elkaar vallen door deze gebeurtenis, net zoals de Dooddoeners ook verslagen zijn zonder hun meester.

Na al deze jaren van terreur en geweld, komt hopelijk eindelijk een einde aan de oorlogen en kunnen we hopelijk onze toverstokken terug voor de goede dingen gebruiken. Geen Avada Kedavra meer. Geen Imperius meer. Geen Cruciatus meer. Enkel nog Wingardium Leviosa en andere leuke spreuken.

Een minder leuk feit aan deze dag is dat het Bureau voor Bezemveiligheid <dat is een comité van het Magisch Verkeersbureau, en dat is een departement van het Ministerie van Toverkunst > me een brief zond omdat ik te snel per bezem vloog. Dat kost me weer een paar Galjoenen. En een Galjoen, dat zijn zeventien zilveren Sikkels, en één Sikkel, dat zijn negenentwintig Knoeten. Misschien moet ik in het vervolg een Onzichtbaarheidsmantel aantrekken, of een Kamoeflagespreuk gebruiken.

Nalor

Conversatie tussen moeder en dochter:

Mama: 'Ik ga nog eens een attack krijgen met jou'.
Kindje: 'Ik wil niet op het dak'.

Pech bij de dokter

Naar de dokter gaan is niet leuk. Ten eerste moet je al heel erg lang wachten omdat er zoveel mensen net op hetzelfde moment als jij naar de dokter gaan.

Het wachten is niet leuk omdat je boekjes moet lezen die ondertussen al drie maand lang bepoteld werden door allemaal zieke mensen. Bij het omslaan van elk blad zag ik een ziek oud mannetje voor me. Ik zag hem datzelfde boekje vasthouden, aan zijn vingers likken en het blad omdraaien, waarna hij onophoudelijk zou hoesten.

De boekjes bij de dokter zijn niet leuk, want er is enkel maar keuze uit Knack, Knack en Knack. Voor een simpele ziel als mezelf is dat oersaai natuurlijk. Na de eerste Knack volledig te doorbladeren zonder lezen, vond ik achteraan een sudoku. Ik haalde snel mijn balpen uit mijn tasje en begon te puzzelen, blij dat ik geen saaie artikels meer moest lezen. Weeral pech! De sudoku bleef onoplosbaar voor mij. Vreselijk om steeds zo teleurgesteld te worden als je ziek in de wachtzaal zit.

Bij de dokter zelf zijn, is ook niet leuk. Alles wat je zegt, klinkt zo hol in dat vreselijke kamertje. Je diagnose krijgen is ook niet leuk. Bij mij toch niet. Ik heb keer op keer de pech met kwaaltjes rond te lopen waar toch niets aan te doen is. “Je zal daar niet veel aan kunnen doen, je zal dat altijd blijven hebben”.

Na twee uur kan ik dan eindelijk terug naar huis. Mijn portemonnee is 23 euro lichter, maar mijn kwaaltjes zijn er nog steeds…

Chiro is...

Stoelen, potten, bezemstelen, kegels, ballen en emmers meenemen op de kabelbaan. In de regen buiten spelen en je niets aantrekken van de regen. Vol modder naar huis terugkeren. Mama’s blij maken omdat hun kindjes nat en vuil zijn om 17u. Liedjes zingen over het thema, over je afdeling, over de afwas, over het bivak. De vlag groeten en luid schreeuwen wat een toffe bende we wel zijn. Rollen in het gras, of dat nu nat is of niet. Misschien eens een snoepje geven aan de brave kindjes. Spaghetti serveren voor tweehonderd mensen, en je tegelijk afvragen wie die tweehonderd mensen zijn. Blikjes drinken en streepjes zetten. Eén keer in de week niet jezelf moeten zijn en mogen veranderen in heksen, spoken, piraten, duiveltjes, prinsen, vampieren, soldaten, clowns, dieren, en zelfs wc-madammen. Om half vier een koekje eten. Uitkijken naar het eerste bezoekje van de Rob en de Rover. Elke keer opnieuw genieten van de blije en enthousiaste gezichtjes van de chirowietjes die het plein oplopen om 14u. Piraten veroveren en een schatkist meesleuren door de stad. Nog maar thuis zijn van het klein bivak en al verlangen naar het groot. Er niet echt last minute uitzien. In de trein vergaderen en spelen. Gewoonweg leuk!

My blog

Kiezen is verliezen

Een weekendje winnen is leuk, maar ook niet leuk. Het is niet leuk om te moeten kiezen wie meegaat en wie thuisblijft. Daarom koos ik voor de laffe uitweg: mailen naar alle leuke mensen. Wie mee kan, gaat mee. Wie niet mee kan, blijft thuis. Easy as that. Was het maar zo eenvoudig…

Het zou maar al te mooi zijn al er precies vijf mensen zijn die mee willen. Dat kunnen er net zo goed zes of zeven of meer zijn. Gelukkig ben ik goed voorbereid. Ik koos namelijk vier criteria waarop mijn uitverkorenen zo goed mogelijk op moeten scoren:

1. Lekker kunnen koken
2. Grappig zijn
3. Geen piraat zijn
4. Auto

Spannend? Spannend! Gemeen? Verdomd gemeen!